กาพย์เห่เรือ
พระนิพนธ์เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร

จาก วิกิซอร์ซ

ข้ามไปที่: นำทาง,
สืบค้น

เนื้อหา

1 กาพย์เห่เรือพระนิพนธ์เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร

1.1 เห่ชมเรือกระบวน

1.2 เห่ชมปลา

1.3 เห่ชมไม้

1.4 เห่ชมนก

1.5 เห่ครวญ

[แก้ไข]

กาพย์เห่เรือ
พระนิพนธ์เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร

[แก้ไข]

เห่ชมเรือกระบวน

โคลง

ปางเสด็จประเวศด้าว

ชลาลัย

ทรงรัตนพิมานชัย

กิ่งแก้ว

พรั่งพร้อมพวกพลไกร

แหนแห่

เรือกระบวนต้นแพร้ว

เพริศพริ้งพายทอง

กาพย์

พระเสด็จโดยแดนชล

ทรงเรือต้นงามเฉิดฉาย

กิ่งแก้วแพร้วพรรณราย

พายอ่อนหยับจับงามงอน

นาวาแน่นเป็นขนัด

ล้วนรูปสัตว์แสนยากร

เรือริ้วทิวธงสลอน

สาครลั่นครั่นครื้นฟอง

เรือครุฑยุดนาคหิ้ว

ลิ่วลอยมาพาผันผยอง

พลพายกรายพายทอง

ร้องโห่เห่โอ้เห่มา

สรมุขมุขสี่ด้าน

เพียงพิมานผ่านเมฆา

ม่านกรองทองรจนา

หลังคาแดงแย่งมังกร

สมรรถชัยไกรกาบแก้ว

แสงแวววับจับสาคร

เรียบเรียงเคียงคู่จร

ดั่งร่อนฟ้ามาแดนดิน

สุวรรณหงส์ทรงพู่ห้อย

งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์

เพียงหงส์ทรงพรหมินทร์

ลินลาศเลื่อนเตือนตาชม

เรือชัยไวว่องวิ่ง

รวดเร็วจริงยิ่งอย่างลม

เสียงเส้าเร้าระดม

ห่มท้ายเยิ่นเดินคู่กัน

คชสีห์ทีผาดเผ่น

ดูดังเป็นเห็นขบขัน

ราชสีห์ที่ยืนยัน

คั่นสองคู่ดูยิ่งยง

เรือม้าหน้ามุ่งน้ำ

แล่นเฉื่อยฉ่ำลำระหง

เพียงม้าอาชาทรง

องค์พระพายผายผันผยอง

เรือสิงห์วิ่งเผ่นโผน

โจนตามคลื่นฝืนฝ่าฟอง

ดูยิ่งสิงห์ลำพอง

เป็นแถวท่องล่องตามกัน

นาคาหน้าดังเป็น

ดูเขม้นเห็นขบขัน

มังกรถอนพายพัน

ทันแข่งหน้าวาสุกรี

เลียงผาง่าเท้าโผน

เพียงโจนไปในวารี

นาวาหน้าอินทรี

มีปีกเหมือนเลื่อนลอยโพยม

ดนตรีมี่อึงอล

ก้องกาหลพลแห่โหม

โห่ฮึกครึกครื้นโครม

โสมนัสชื่นรื่นเริงพล

กรีธาหมู่นาเวศ

จากนคเรศโดยสาชล

เหิมหื่นชื่นกระมล

ยลมัจฉาสารพันมี

[แก้ไข]

เห่ชมปลา

โคลง

พิศพรรณปลาว่ายเคล้า

คลึงกัน

ถวิลสุดาดวงจันทร์

แจ่มหน้า

มัตสยาย่อมพัวพัน

พิศวาส

ควรฤพรากน้องข้า

ชวดเคล้าคลึง

กาพย์

พิศพรรณปลาว่ายเคล้า

คิดถึงเจ้าเศร้าอารมณ์

มัตสยายังรู้ชม

สมสาใจไม่พามา

นวลจันทร์เป็นนวลจริง

เจ้างามพริ้งยิ่งนวลปลา

คางเบือนเบือนหน้ามา

ไม่งามท่าเจ้าเบือนชาย

เพียนทองงามดั่งทอง

ไม่เหมือนน้องห่มตาดพราย

กระแหแหห่างชาย

ดั่งสายสวาทคลาดจากสม

แก้มช้ำช้ำใครต้อง

อันแก้มน้องช้ำเพราะชม

ปลาทุกทุกข์อกกรม

เหมือนทุกข์พี่ที่จากนาง

น้ำเงินคือเงินยวง

ขาวพรายช่วงสีสำอาง

ไม่เทียบเปรียบโฉมนาง

งามเรืองเรื่อเนื้อสองสี**

ปลากรายว่ายเคียงคู่

เคล้ากันอยู่ดูงามดี

แต่นางห่างเหินพี่

เห็นปลาเคล้าเศร้าใจจร

หางไก่ว่ายแหวกว่าย

หางไก่คล้ายไม่มีหงอน

คิดอนงค์องค์เอวอร

ผมประบ่าอ่าเอี่ยมไร

ปลาสร้อยลอยล่องชล

ว่ายเวียนวนปนกันไป

เหมือนสร้อยทรงทรามวัย

ไม่เห็นเจ้าเศร้าบ่วาย

เนื้ออ่อนอ่อนแต่ชื่อ

เนื้อน้องฤๅอ่อนทั้งกาย

ใครต้องข้องจิตชาย

ไม่วายนึกตรึกตรึงทรวง

ปลาเสือเหลือที่ตา

เลื่อมแหลมกว่าปลาทั้งปวง

เหมือนตาสุดาดวง

ดูแหลมล้ำขำเพราคม

แมลงภู่คู่เคียงว่าย

เห็นคล้ายคล้ายน่าเชยชม

คิดความยามเมื่อสม

สนิทเคล้าเจ้าเอวบาง

หวีเกศเพศชื่อปลา

คิดสุดาอ่าองค์นาง

หวีเกล้าเจ้าสระสาง

เส้นเกศสลวยรวยกลิ่นหอม

ชะแวงแฝงฝั่งแนบ

ชะวาดแอบแปบปนปลอม

เหมือนพี่แอบแนบถนอม

จอมสวาทนาฏบังอร

พิศดูหมู่มัจฉา

ว่ายแหวกมาในสาคร

คะนึงนุชสุดสายสมร

มาด้วยพี่จะดีใจ

[แก้ไข]

เห่ชมไม้

โคลง

เรือชายชมมิ่งไม้

มีพรรณ

ริมท่าสาครคันธ์

กลิ่นเกลี้ยง

เพล็ดดอกออกแกมกัน

ชูช่อ

หอมหื่นรื่นรสเพี้ยง

กลิ่นเนื้อนวลนาง

กาพย์

เรือชายชมมิ่งไม้

ริมท่าไสวหลากหลายพรรณ

เพล็ดดอกออกแกมกัน

ส่งกลิ่นเกลี้ยงเพียงกลิ่นสมร

ชมดวงพวงนางแย้ม

บานแสล้มแย้มเกสร

คิดความยามบังอร

แย้มโอษฐ์ยิ้มพริ้มพรายงาม

จำปาหนาแน่นเนื่อง

คลี่กลีบเหลืองเรืองอร่าม

คิดคะนึงถึงนงราม

ผิวเหลืองกว่าจำปาทอง

ประยงค์ทรงพวงร้อย

ระย้าย้อยห้อยพวงกรอง

เหมือนอุบะนวลละออง

เจ้าแขวนไว้ให้เรียมชม

พุดจีบกลีบแสล้ม

พิกุลแกมแซมสุกรม

หอมชวยรวยตามลม

เหมือนกลิ่นน้องต้องติดใจ

สาวหยุดพุทธชาด

บานเกลื่อนกลาดดาษดาไป

นึกน้องกรองมาลัย

วางให้พี่ข้างที่นอน

พิกุลบุกนนาคบาน

กลิ่นหอมหวานซ่านขจร

แม้นนุชสุดสายสมร

เห็นจะวอนอ้อนพี่ชาย

เต็งแต้วแก้วกาหลง

บานบุษบงส่งกลิ่นอาย

หอมอยู่ไม่รู้หาย

คล้ายกลิ่นผ้าเจ้าตาตรู

มะลิวัลย์พันจิกจวง

ดอกเป็นพวงร่วงเรณู

หอมมาน่าเอ็นดู

ชูชื่นจิตคิดวนิดา

ลำดวนหวนหอมตรลบ

กลิ่นอายอบสบนาสา

นึกถวิลกลิ่นบุหงา

รำไปเจ้าเศร้าถึงนาง

รวยรินกลิ่นรำเพย

คิดพี่เคยเชยกลิ่นปราง

นั่งแนบแอบเอวบาง

ห่อนแหห่างว่างเว้นวัน

ชมดวงพวงมาลี

ศรีเสาวภาคย์หลากหลายพรรณ

วนิดามาด้วยกัน

จะอ้อนพี่ชี้ชมเชย

[แก้ไข]

เห่ชมนก

โคลง

รอนรอนสุริยโอ้

อัสดง

เรื่อยเรื่อยลับเมรุลง

ค่ำแล้ว

รอนรอนจิตจำนง

นุชพี่ เพียงแม่

เรื่อยเรื่อยเรียมคอยแก้ว

คลับคล้ายเรียมเหลียว

กาพย์

เรื่อยเรื่อยมารอนรอน

ทิพากรจะตกต่ำ

สนธยาจะใกล้ค่ำ

คำนึงหน้าเจ้าตาตรู

เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง

นกบินเฉียงไปทั้งหมู่

ตัวเดียวมาพลัดคู่

เหมือนพี่อยู่ผู้เดียวดาย

เห็นฝูงยูงรำฟ้อน

คิดบังอรร่อนรำกราย

สร้อยทองย่องเยื้องชาย

เหมือนสายสวาทนาดนวยจร

สาลิกามาตามคู่

ชมกันอยู่สู่สมสมร

แต่พี่นี้อาวรณ์

ห่อนเห็นเจ้าเศร้าใจครวญ

นางนวลนวลน่ารัก

ไม่นวลพักตร์เหมือนทรามสงวน

แก้วพี่นี้สุดนวล

ดั่งนางฟ้าหน้าใยยอง

นกแก้วแจ้วแจ่มเสียง

จับไม้เรียงเคียงคู่สอง

เหมือนพี่นี้ประคอง

รับขวัญน้องต้องมือเบา

ไก่ฟ้ามาตัวเดียว

เดินท่องเที่ยวเลี้ยวเหลี่ยมเขา

เหมือนพรากจากนงเยาว์

เปล่าใจเปลี่ยวเหลียวหานาง

แขกเต้าเคล้าคู่เคียง

เรียงจับไม้ไซ้ปีกหาง

เรียมคะนึงถึงเอวบาง

เคยแนบข้างร้างแรมนาน

ดุเหว่าเจ่าจับร้อง

สนั่นก้องซ้องเสียงหวาน

ไพเราะเพราะกังวาน

ปานเสียงน้องร้องสั่งชาย

โนรีสีปานชาด

เหมือนช่างฉลาดวามแต้มลาย

ไม่เท่าเจ้าโฉมฉาย

ห่มตาดพรายกรายกรมา

สัตวาน่าเอ็นดู

คอยหาคู่อยู่เอกา

เหมือนพี่ที่จากมา

ครวญหาเจ้าเศร้าเสียใจ

ปักษีมีหลายพรรณ

บ้างชมกันขันเพรียกไพร

ยิ่งฟังวังเวงใจ

ล้วนหลายหลากมากภาษา

[แก้ไข]

เห่ครวญ

โคลง

เสียงสรวลระรี่นี้

เสียงใด

เสียงนุชพี่ฤๅใคร

ใคร่รู้

เสียงสรวลเสียงทรามวัย

นุชพี่ มาแม่

เสียงบังอรสมรผู้

อื่นนั้นฤๅมี

กาพย์

เสียงสรวลระรี่นี้

เสียงแก้วพี่หรือเสียงใคร

เสียงสรวลเสียงทรามวัย

สุดสายใจพี่ตามมา

ลมชวยรวยกลิ่นน้อง

หอมเรื่อยต้องคลองนาสา

เคลือบเคล้นเห็นคล้ายมา

เหลียวหาเจ้าเปล่าวังเวง

ยามสองฆ้องยามย่ำ

ทุกคืนค่ำย่ำอกเอง

เสียงปี่มี่ครวญเครง

เหมือนเรียมคร่ำร่ำครวญนาน

ล่วงสามยามปลายแล้ว

จนไก่แก้วแว่วขันขาน

ม่อยหลับกลับบันดาล

ฝันเห็นน้องต้องติดตา

เพรางายวายเสพรส

แสนกำสรดอดโอชา

อิ่มทุกข์อิ่มชลนา

อิ่มโศกาหน้านองชล

เวรามาทันแล้ว

จึงจำแคล้วแก้วโกมล

ให้แค้นแสนสุดทน

ทุกข์ถึงเจ้าเศร้าเสียดาย

งามทรงวงดั่งวาด

งามมารยาทนาดกรกราย

งานพริ้มยิ้มแย้มพราย

งามคำหวานลานใจถวิล

แต่เช้าเท่าถึงเย็น

กล้ำกลืนเข็ญเป็นอาจิณ

ชายใดในแผ่นดิน

ไม่เหมือนพี่ที่ตรอมใจ

โคลง

เรียมทนทุกข์แต่เช้า

ถึงเย็น

มาสู่สุขคืนเข็ญ

หม่นไหม้

ชายใดจากสมรเป็น

ทุกข์เท่า เรียมเลย

จากคู่วันเดียวได้

ทุกข์ปิ้มปานปี

รับข้อมูลจาก "http://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD_%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%A8%E0%B8%A3"

หมวดหมู่:
กาพย์เห่เรือ
| โคลง

เครื่องมือส่วนตัว

ล็อกอิน
/ สร้างบัญชีผู้ใช้

เนมสเปซ

หน้าเอกสาร

พูดคุย

สิ่งที่แตกต่าง

ดู

อ่าน

แก้ไข

ดูประวัติ

การกระทำ

สืบค้น

เมนูหลัก

หน้าหลัก

ศาลาประชาคม

เหตุการณ์ปัจจุบัน

ปรับปรุงล่าสุด

สุ่มหน้า

ความช่วยเหลือ

การบริจาค

พิมพ์/ส่งออก

สร้างหนังสือ

ดาวน์โหลดในชื่อ PDF

หน้าสำหรับพิมพ์

เครื่องมือเพิ่ม

หน้าที่ลิงก์มา

ปรับปรุงที่เกี่ยวโยง

หน้าพิเศษ

ลิงก์ถาวร

อ้างอิงหน้านี้

หน้านี้แก้ไขล่าสุดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2553
เวลา 12:52

ตัวอักษรนี้อยู่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟ
คอมมอนส์/สัญญาแบบ Share-Alike; และอาจจะมีข้อเพิ่มเติมอื่นๆ กรุณาดูสิทธิ์การใช้งานสำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม

นโยบายสิทธิส่วนบุคคล

เกี่ยวกับ
วิกิซอร์ซ

ข้อปฏิเสธความรับผิดชอบ