การปกครองระบอบประชาธิปไตย

การปกครองระบอบประชาธิปไตยมีลักษระเด่นอยู่ที่การแข่งขันกันอย่างเสรีระหว่างกลุ่มหรือพรรคการเมืองต่าง
ๆ
เพื่อให้ได้รับความไว้วางใจจากประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศในการทำหน้าที่จัดตั้งรัฐบาลบริหารประเทศให้เป็นไปตามนโยบายที่พรรคการเมืองนั้นเสนอให้ประชาชนเลือกระหว่างหาเสียง

๑ ) โครงสร้างของการปกครอง
การปกครองระบอบประชาธิปไตยเป็นการปกครอง
ที่มีรัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุด กำหนดโครงสร้าง
และความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันการเมืองการ ปกครอง
ขอบเขตอำนาจกับที่มาของสถาบันต่าง ๆ รวมทั้งรัฐธรรมนูญ
และสิทธิมนุษยชนของประชาชนไว้อย่างชัดเจน

๑ . ๑ ) รูปแบบของระบอบประชาธิปไตย
แบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ ดังนี้

( ๑ ) ระบอบประชาธิปไตยแบบที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข เช่น
ประเทศอังกฤษ เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม เดนมาร์ก นอร์เวย์ สวีเดน ญี่ปุ่น
มาเลเซีย เป็นต้น

( ๒ ) ระบอบประชาธิปไตยแบบที่ประธานาธิบดีเป็นประมุข เช่น ประเทศฝรั่งเศส
ฟิลิปปินส์ สหรัฐอเมริกา เป็นต้น

๑ . ๒ ) หลักการสำคัญของระบอบประชาธิปไตย
ระบอบประชาธิปไตยมีหลักการสำคัญ ดังนี้

( ๑ )
อำนาจอธิปไตยหรืออำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศหรือบางทีเรียกกันว่าอำนาจรัฐ
เป็นอำนาจที่ได้มาจากประชาชนและผู้ที่จะได้อำนาจปกครองจะต้องได้รับความ
ยินยอมจากประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศ

( ๒ ) ประชาชนมีสิทธิที่จะมอบอำนาจการปกครองให้แก่ประชาชนด้วยกันเอง
โดยการออกเสียงเลือกตั้งประชาชนกลุ่มหนึ่งที่อาสาจะเป็นผู้บริหารประเทศแทนประชาชนส่วนใหญ่ตามระยะเวลาและวิธีการที่กำหนดไว้อย่างแน่นอน
เช่น กำหนดไว้แน่นอนทุกๆ ๒ ปี ๔ ปี หรือ ๕ ปี
จะต้องมีการออกเสียงเลือกตั้งผู้แทนของประชาชนพร้อมกันทั่วประเทศ เป็นต้น

( ๓ ) รัฐบาลจะต้องเคารพสิทธิและเสรีภาพขั้นมูลฐานของประชาชน เช่น
สิทธิในทรัพย์สิน สิทธิในชีวิต เสรีภาพในการพูด การเขียน การแสดงความคิดเห็น
การรวมกลุ่ม และเสรีภาพในการชุมนุม เป็นต้น
โดยรัฐบาลจะต้องไม่ละเมิดสิทธิเหล่านี้ เว้นแต่เพื่อรักษาความมั่นคงของชาติ
เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย เพื่อคุ้มครองประโยชน์ส่วนรวม เพื่อรักษาศีลธรรม
อันดีงามของประชาชนหรือเพื่อสร้างสรรค์ความเป็นธรรมแก่สังคมเท่านั้น

( ๔ )
ประชาชนทุกคนมีสิทธิเสมอกันในการที่จะได้รับบริการทุกชนิดที่รัฐจัดให้แก่ประชาชน
ฐานันดรหรือยศถาบรรดาศักดิ์ไม่ก่อให้เกิดอภิสิทธิ์หรือสิทธิพิเศษแก่บุคคลนั้นแต่อย่างใด

( ๕ ) รัฐบาลถือกฎหมายและความเป็นธรรมเป็นบรรทัดฐานในการ
ปกครองและในการแก้ปัญหาความขัดแย้งต่าง ๆ ระหว่างกลุ่มชน
รวมทั้งจะต้องไม่ออกกฎหมายที่มีผลเป็นการลงโทษบุคคลย้อนหลัง

๒ ) ข้อดีและข้อจำกัดของระบอบประชาธิปไตย
การปกครองระบอบประชาธิปไตยมีทั้งข้อดีและข้อจำกัด ดังนี้

๒ . ๑ ) ข้อดีของระบอบประชาธิปไตย
ที่ควรกล่าวถึงมีดังนี้

( ๑ ) เปิดโอกาสให้ประชาชนส่วนข้างมากดำเนินการปกครองประเทศ
โดยประชาชนส่วนข้างน้อยมีสิทธิที่จะดำรงอยู่
และทำการคัดค้านการปกครองของฝ่ายข้างมากได้ข้อดีข้อนี้มีส่วนทำให้เกิดผลดีต่อประเทศชาติโดยส่วนรวม
เนื่องจากการตัดสินใจทำสิ่งต่างๆ ด้วยฝ่ายเสียง
ข้างมากนั้นย่อมจะมีความถูกต้องมากและผิดพลาดน้อย
ขณะเดียวกันฝ่ายเสียงข้างน้อยจะคอยเป็นกระจกเงา
และคอยท้วงติงผลเสียที่จะต้องป้องกันมิให้เกิดขึ้นตลอดเวลา

( ๒ ) เปิดโอกาสให้ประชาชนทุกคนใช้สิทธิเสรีภาพได้อย่างเสมอภาคกัน เช่น
ไม่ว่าจะเป็นคนมั่งมีหรือยากจนก็มีสิทธิที่จะรวมตัวกันเป็นพรรคการเมืองและสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและประธานาธิบดี
ซึ่งทำให้ประชาชนมีโอกาสเลือกคนดีและมีความสามารถเข้าดำรงตำแหน่งดังกล่าว

( ๓ )
ถือกฎหมายเป็นมาตรฐานในการดำเนินการปกครองโดยใช้กฎหมายบังคับแก่ทุกคนไม่ว่าเป็นคนมั่งมีหรือยากจน
ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการหรือประชาชน ยังผลให้ทุกคนเสมอภาคกันโดยกฎหมาย

( ๔ ) ระงับความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลกับประชาชนและระหว่าง
ประชาชนด้วยกันเองโดยสันติวิธี โดยมีศาลเป็นผู้พิจารณาพิพากษาคดีต่าง ๆ
ให้เป็นไปตามกฎหมาย ซึ่งช่วยให้ประชาชนอยู่ร่วมกันอย่างสันติ
โดยมีกฎหมายเป็นกรอบความประพฤติของทุกคน

๒ . ๒ ) ข้อจำกัดของระบอบประชาธิปไตย
ที่ควรกล่าวถึงมีดังนี้

( ๑ ) มีความล่าช้าในการตัดสินใจทำการต่าง ๆ
เนื่องจากต้องมีการปรึกษาหารือและผ่านขั้นตอนมาก เช่น
การตรากฎมายแต่ละฉบับต้องใช้เวลานาน เนื่องจากต้องมีการอภิปรายกันในสภา
และต้องใช้เวลาในการแก้ไขปรับปรุงจนกว่าประกาศบังคับใช้เป็นกฎหมายได้ด้วยเหตุนี้ผู้นำของประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีปัญหาที่จะต้องแก้ไขโดยด่วนจึงมักจะคิดว่าระบอบประชาธิปไตยไม่เหมาะสมกับประเทศของตน

( ๒ ) ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการดำเนินการปกครองมาก เช่น
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา
หรือเลือกตั้งประธานาธิบดี แต่ละครั้งต้องใช้งบประมาณเป็นจำนวนมาก
ซึ่งผู้นำประเทศที่กำลังพัฒนามักคิดว่าประเทศของตนยากจนเกินไปที่จะใช้ระบบประชาธิปไตยได้

( ๓ ) ไม่เหมาะกับประเทศที่ยากจนและประชาชนด้อยการศึกษา ถ้าประชาชน
ส่วนมากในประเทศที่ยังยากจนและไร้การศึกษาไม่รู้จักใช้สิทธิเสรีภาพให้อยู่ภายใต้กรอบของกฎหมายด้วยเหตุนี้ผู้นำของประเทศที่กำลังพัฒนาบางประเทศจึงคิดว่าระบอบประชาธิปไตยไม่เหมาะสมกับประเทศของตน
เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่ยังไม่พร้อมที่จะปกครองในระบอบประชาธิปไตย

Ref :
http://www.krunikorn.th.gs/web-k/runikorn/pokkong.htm 24/09/2008