ศาสนาอิสลาม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ไปที่: ป้ายบอกทาง,
ค้นหา

ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้
มีไว้เพื่อความสะดวกในการศึกษาเพิ่มเติมของผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความ
เนื่องจากคำดังกล่าวยังไม่มีบทความในภาษาไทย
ป้ายนี้จะถูกนำออกเมื่อมีเนื้อหาพอสมควรแล้ว

ส่วนหนึ่งของ
ศาสนาอิสลาม

ประวัติศาสนาอิสลาม

พระเจ้า

อัลลอฮฺ

ศาสดา

มุฮัมมัด

การปฏิบัติ

ปฎิญานตน · ละหมาด·
ศีลอด
· ซะกาต
· ฮัจญ์

บุคคลสำคัญ

มุฮัมมัด
· อีซา
· มูซา
· อิบรอฮีม
· นุหฺ

คัมภีร์และหนังสือ

อัลกุรอาน
· เตารอต
· อินญีล
· ซะบูร

ธรรมนูญและกฎหมาย

อัลกุรอาน
· ซุนนะฮฺ
· ชาริอะห์
· ฟิกฮฺ

จุดแยกอะกีดะห์

ซุนนี
· ชีอะหฺ

สังคมศาสนาอิสลาม

เมือง
· ปฏิทิน
·มัสยิด·
สถาปัตยกรรม
· ศิลปะ
· บุคคล

ดูเพิ่มเติม

จิฮาด
· ศัพท์
· หมวดหมู่ศาสนาอิสลาม

ศาสนาอิสลาม เป็นศาสนาสำคัญศาสนาหนึ่งของโลก
มีคนนับถือประมาณ 1,600 ล้านคน นับว่ามีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับสองในโลก
พื้นที่รวมของกลุ่มประเทศมุสลิมทั้งหมดประมาณ 34,722,286 ตารางกิโลเมตร ตั้งแต่ลองจิจูด
141 องศาตะวันออก ทางด้านตะวันออกของเขตพรมแดนประเทศอินโดนีเซีย
ทอดยาวไปจนถึงลองจิจูด 17.29 องศาตะวันตก ณ กรุงดาการ์
ประเทศเซเนกัล
(Senegal) ซึ่งอยู่ในภาคตะวันตกของทวีปแอฟริกา
จนถึงละติจูด
55.26 องศาเหนือ บริเวณเส้นเขตแดนตอนเหนือของประเทศคาซัคสถาน
ทอดยาวเรื่อยไปจนถึงเส้นเขตแดนทางตอนใต้ของประเทศแทนซาเนีย
ที่ละติจูด 11.44 องศาใต้

ในโลกของเรานี้มีจำนวนประเทศกว่า 200 ประเทศ เป็นประเทศมุสลิมกว่า 67 ประเทศ
ในประเทศไทยมีศาสนาอิสลามเข้ามาตั้งแต่สมัยสุโขทัย
ศาสดาของศาสนาอิสลามคือ มุฮัมหมัด

ศาสนาอิสลาม คือ ความศรัทธา ข้อบัญญัติเกี่ยวกับการปฏิบัติและจริยธรรม
ซึ่งบรรดาศาสดา ที่อัลลอฮฺ
ได้ประทานลงมาเป็นผู้นำ เพื่อมาสั่งสอนและแนะนำแก่มวลมนุษยชาติ
สิ่งทั้งหมดเหล่านี้เรียกว่า ดีน หรือ ศาสนา นั่นเอง
ผู้ที่มีความศรัทธาจะตระหนักอยู่เสมอว่า
ชีวิตของเขาได้พันธนาการเข้ากับอำนาจสูงสุดของพระผู้ทรงสร้างโลก
ในทุกสถานภาพของเขาจะรำลึกถึงพระผู้เป็นเจ้า
และมอบหมายตนเองให้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของพระองค์ตลอดเวลา
เขาเป็นผู้มีจิตใจมั่นคงและมีสมาธิเสมอ

เนื้อหา

1 ความหมายของ
อิสลาม

2 หลักคำสอน

2.1 หลักการศรัทธา

2.1.1 หลักศรัทธาอิสลามแนวท่านศาสดาที่เชื่อถือได้
(ซุนนีย์)

2.2 หลักจริยธรรม

2.3 หลักการปฏิบัติ

3 ศาสนวินัย
นิติศาสตร์และการพิพากษา

3.1 ฐานบัญญัติอิสลาม
(รุกุน) ของซุนนีย์

3.2 กฎบัญญัติห้ามในอิสลาม
(ฮะรอม)

4 ข้อโต้แย้งที่เกี่ยวกับบทวิจารณ์เกี่ยวกับอิสลาม
ในมุมมองของอิสลาม

5 หมายเหตุ

6 อ้างอิง

7 แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
ความหมายของ อิสลาม

อิสลามคือรูปแบบการดำเนินชีวิตทีถูกกำหนดโดยผู้ที่รู้รายละเอียดของมนุษย์มากที่สุดก็คือผู้สร้าง..อัลลอฮฺ

คำว่า อัลลอฮฺ
แปลว่า พระเจ้า
ซึ่งเป็นคำเรียกเฉพาะที่แยกออกจากคำในภาษาอาหรับอื่นๆที่มีความหมายว่า พระเจ้า

อิสลาม เป็นคำภาษาอาหรับ (ภาษาอาหรับ: الإسلام) แปลว่า การสวามิภักดิ์
ซึ่งหมายถึงการสวามิภักดิ์อย่างบริบูรณ์แด่ อัลลอฮฺ พระผู้เป็นเจ้า
ด้วยการปฏิบัติตามคำบัญชาของพระองค์ อิสลาม มีรากศัพท์มาจากคำว่า อัส-สิลมฺ
หมายถึง สันติ
โดยนัยว่าการสวามิภักดิ์ต่อพระผู้เป็นเจ้าจะทำให้มนุษย์ได้พบกับสันติภาพทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนามนุษยชาติตลอดกาล ตั้งแต่แรกเริ่มของการกำเนิดของมนุษย์
คือนบีอาดำ
ผ่านศาสดามาหลายท่านในแต่ละยุคสมัย จนถึงศาสดาท่านสุดท้ายคือมุฮัมหมัด
และส่งผ่านมายังปัจจุบันและอนาคต จนถึงวันสิ้นโลก

บรรดาศาสนทูตในอดีตล้วนแต่ได้รับมอบหมายให้สอนศาสนาอิสลามแก่มนุษยชาติ
ศาสนทูตท่านสุดท้ายคือนมุฮัมหมัด
บุตรของอับดุลลอฮฺ
บินอับดิลมุฏฏอลิบ จากเผ่ากุเรชแห่งอารเบีย
ได้รับมอบหมายให้เผยแผ่สาส์นของอัลลอฮ์ในช่วงปี ค.ศ. 610 - 633
เฉกเช่นบรรดาศาสดาในอดีต โดยมี มะลักญิบรีล
เป็นสื่อระหว่างอัลลอฮฺพระผู้เป็นเจ้าและบรรดาศาสดาท่านต่างๆมาโดยตลอด

พระโองการแห่งพระผู้เป็นเจ้าที่ทะยอยลงมาในเวลา 23 ปี
ได้รับการรวบรวมขึ้นเป็นเล่มมีชื่อว่า อัลกุรอาน
ซึ่งเป็นธรรมนูญแห่งชีวิตมนุษย์ และแบบอย่าง
และวจนะที่รายงานโดยบุคคลรอบข้างที่ผ่านการกลั่นกรองสายรายงานแล้วเรียกว่า ฮะดีษ
เพื่อที่มนุษย์จะได้ยึดเป็นแบบอย่าง
และแนวทางในการครองตนบนโลกนี้อย่างถูกต้องก่อนกลับคืนสู่พระผู้เป็นเจ้า

สาส์นแห่งอิสลามที่ถูกส่งมาให้แก่มนุษย์ทั้งมวลมีจุดประสงค์หลัก 3
ประการคือ:

เป็นอุดมการณ์ที่สอนมนุษย์ให้ศรัทธาในอัลลอฮ์
พระผู้เป็นเจ้าเพียงพระองค์เดียว
ที่สมควรแก่การเคารพบูชาและภักดีโดยไม่นำสิ่งหนึ่งสิ่งใดมาเทียบเคียง
ศรัทธาในความยุติธรรมของพระองค์ ศรัทธาในพระโองการแห่งพระองค์ ศรัทธาในวันปรโลก
วันซึ่งมนุษย์ฟื้นคืนชีพอีกครั้งเพื่อรับการพิพากษา
และรับผลตอบแทนของความดีความชั่วที่ตนได้ปฏิบัติไปในโลกนี้
มั่นใจและไว้วางใจต่อพระองค์ เพราะพระองค์คือที่พึ่งพาของทุกสรรพสิ่ง
มนุษย์จะต้องไม่สิ้นหวังในความเมตตาของพระองค์
และพระองค์คือปฐมเหตุแห่งคุณงามความดีทั้งปวง

เป็นธรรมนูญสำหรับมนุษย์ เพื่อให้เกิดความสงบสุขในชีวิตส่วนตัว และสังคม
เป็นธรรมนูญที่ครอบคลุมทุกด้าน ไม่ว่าในด้านการปกครอง
เศรษฐกิจ
หรือนิติศาสตร์ตั้งแต่ระดับบุคคล
ครอบครัว ไปจนกระทั่งระดับรัฐ อิสลามสั่งสอนให้มนุษย์อยู่กันด้วยความเป็นมิตร
ละเว้นการรบราฆ่าฟันโดยไม่มีเหตุอันควร การทะเลาะเบาะแว้ง
การละเมิดและรุกรานสิทธิของผู้อื่น ไม่ลักขโมย ฉ้อฉล หลอกลวง ไม่ผิดประเวณี
หรือทำอนาจาร ไม่ดื่มของมึนเมาหรือรับประทานสิ่งที่เป็นโทษต่อร่างกายและจิตใจ
ไม่บ่อนทำลายสังคมแม้ว่าในรูปแบบใดก็ตาม

เป็นจริยธรรมอันสูงส่งเพื่อการครองตนอย่างมีเกียรติ เน้นความอดกลั้น
ความซื่อสัตย์ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความเมตตากรุณา ความกตัญญูกตเวที
ความสะอาดของกายและใจ ความกล้าหาญ การให้อภัย ความเท่าเทียม
และความเสมอภาคระหว่างมนุษย์ การเคารพสิทธิของผู้อื่น
สั่งสอนให้ละเว้นความตระหนี่ถี่เหนียว ความอิจฉาริษยา การติฉินนินทา
ความเขลาและความขลาดกลัว การทรยศและอกตัญญู การล่วงละเมิดสิทธิของผู้อื่น

อิสลามเป็นศาสนาของพระผู้เป็นเจ้าที่เป็นทางนำในการดำรงชีวิตทุกด้านตั้งแต่ตื่นจนหลับ
และตั้งแต่เกิดจนตาย แก่มนุษย์ทุกคน ไม่ยกเว้น อายุ
เพศ เผ่าพันธุ์
วรรณะ
ฐานันดร
หรือ ยุคสมัย
ใด

[แก้]
หลักคำสอน

หลักคำสอนของศาสนาอิสลามแบ่งไว้ 3 หมวดดังนี้

หลักการศรัทธา

หลักจริยธรรม

หลักการปฏิบัติ

[แก้]
หลักการศรัทธา

อิสลามสอนว่า ถ้าหากมนุษย์ พิจารณาด้วยสติปัญญาและสามัญสำนึกจะพบว่า
จักรวาลและมวลสรรพสิ่งทั้งหลายที่มีอยู่ มิได้อุบัติขึ้นมาด้วยตัวเอง
เป็นที่แน่ชัดว่า สิ่งเหล่านี้ได้ถูกอุบัติขึ้นมาโดยพระผู้สร้าง
ผู้ทรงสูงสุดเพียงพระองค์เดียว ที่ไม่แบ่งภาค หรือแบ่งแยกเป็นสิ่งใด ไม่ถูกบังเกิด
ไม่ถูกกำเนิด และไม่ให้กำเนิดบุตร ธิดาใดๆ ผู้ทรงสร้าง
และบริหารสรรพสิ่งด้วยอำนาจและความรอบรู้ที่ไร้ขอบเขต
ทรงกำหนดกฎเกณฑ์ที่โดยทั่วไปไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือไว้ทั่วทั้งจักรวาลหรือที่เข้าใจว่าเป็น"กฎธรรมชาติ"
ทรงขับเคลื่อนจักรวาลด้วยระบบที่ละเอียดอ่อน มีเป้าหมาย
ซึ่งไม่มีสรรพสิ่งใดถูกสร้างขึ้นมาอย่างไร้สาระ

พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเมตตา ทรงสร้างมนุษย์ขึ้นมาอย่างประเสริฐจะเป็นไปได้อย่างไร
ที่พระองค์จะปล่อยให้มนุษย์ดำเนินชีวิตอยู่ไปตามลำพัง โดยไม่ทรงเหลียวแล
หรือปล่อยให้สังคมมนุษย์ และสิ่งมีชีวิต กำเนิดขึ้น
แล้วดำเนินไปตามยถากรรมของตัวเอง
สภาวะแวดล้อมที่สิ่งมีชีวิตดำรงอยู่จึงเป็นความพอดีอย่างทีสุดที่ผู้ใช้ปัญญา
ไม่สามารถอธิบายได้ด้วย"ความบังเอิญ"
สอดคล้องตามทฤษฎีความน่าจะเป็นทางคณิตศาสตร์

พระองค์ทรงขจัดความสงสัยเหล่านี้ ด้วยการประทานกฎการปฏิบัติต่าง ๆ
ผ่านบรรดาศาสดา ให้มาสั่งสอนและแนะนำมนุษย์ไปสู่การปฏิบัติ สำหรับการดำเนินชีวิต
แน่นอนมนุษย์อาจมองไม่เห็นผล หรือได้รับประโยชน์จากการทำความดี
หรือได้รับโทษจากการทำชั่ว ของตนในชีวิตบนโลกนี้ ที่เป็นเพียงโลกแห่งการทดสอบ
โลกแห่งการตอบแทนที่แท้จริงยังมาไม่ถึง

จากจุดนี้ทำให้เข้าใจได้ทันทีว่า ต้องมีสถานที่อื่นอีก
อันเป็นสถานที่ตรวจสอบการกระทำของมนุษย์ อย่างละเอียดถี่ถ้วน
ถ้าเป็นความดีพวกเขาจะได้รับรางวัลเป็นผลตอบแทน
แต่ถ้าเป็นความชั่วกจะถูกลงโทษไปตามผลกรรมนั้น
ศาสนาได้เชิญชวนมนุษย์ไปสู่หลักการศรัทธา และความเชื่อมั่นที่สัตย์จริง
พร้อมพยายามผลักดันมนุษย์ ให้หลุดพ้นจากความโง่เขลาเบาปัญญา ระบอบการกดขี่
การแบ่งชั้นวรรณะ และบังเกิดสันติสุขของมนุษยชาติโดยรวมในที่สุด

[แก้]
หลักศรัทธาอิสลามแนวท่านศาสดาที่เชื่อถือได้
(ซุนนีย์)

ศรัทธาว่าอัลลอฮฺเป็นพระเจ้า

ศรัทธาในบรรดาคัมภีร์ต่าง ๆ ที่อัลลอหฺประทานลงมาในอดีต เช่น เตารอต
อินญีล
ซะบูร
และอัลกุรอาน

ศรัทธาในบรรดาศาสนทูตต่าง
ๆ ที่อัลลอฮฺได้ทรงส่งมายังหมู่มนุษย์ และนบีมุฮัมหมัด
ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เป็นศาสนทูตคนสุดท้าย

ศรัทธาในบรรดามะลาอิกะฮฺ
บ่าวผู้รับใช้อัลลอฮฺ

ศรัทธาในวันสิ้นสุดท้าย คือหลังจากสิ้นโลกแล้ว มนุษย์จะฟื้นขึ้น
เพื่อรับการตอบสนองความดีความชั่วที่ได้ทำไปบนโลกนี้

ศรัทธาในกฎสภาวะ หรือ สิ่งที่เป็นการกำหนด
และเงื่อนไขการกำหนดจากพระผู้เป็นเจ้า

[แก้]
หลักจริยธรรม

ศาสนาสอนว่า ในการดำเนินชีวิตจงเลือกสรรเฉพาะสิ่งที่ดี อันเป็นที่ยอมรับของสังคม
จงทำตนให้เป็นผู้ดำรงอยู่ในศีลธรรม พัฒนาตนเองไปสู่การมีบุคลิกภาพที่ดี
เป็นคนที่รู้จักหน้าที่ ห่วงใย มีเมตตา มีความรัก ซื่อสัตย์ต่อผู้อื่น
รู้จักปกป้องสิทธิของตน ไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่น
เป็นผู้มีความเสียสละไม่เห็นแก่ตัว และหมั่นใฝ่หาความรู้
ทั้งหมดที่กล่าวมานี้เป็นคุณสมบัติของผู้มีจริยธรรม
ซึ่งความสมบูรณ์ทั้งหมดอยู่ที่ความยุติธรรม

[แก้]
หลักการปฏิบัติ

ศาสนาสอนว่า กิจการงานต่าง ๆ ที่จะทำนั้น มีความเหมาะสมกับตนเองและสังคม
ขณะเดียวกันต้องออกห่างจากการงานที่ไม่ดี ที่สร้างความเสื่อมเสียอย่างสิ้นเชิง

ส่วนการประกอบคุณงามความดีอื่น ๆ การถือศีลอด การนมาซ
และสิ่งที่คล้ายคลึงกับสิ่งเหล่านี้ เป็นการแสดงให้เห็นถึงการเป็นบ่าวที่จงรักภักดี
และปฏิบัติตามบัญชาของพระองค์ กฎเกณฑ์และคำสอนของศาสนา
ทำหน้าที่คอยควบคุมความประพฤติของมนุษย์ ทั้งที่เป็นหลักศรัทธา
หลักปฏิบัติและจริยธรรม

เราอาจกล่าวได้ว่าผู้ที่ละเมิดคำสั่งต่าง ๆ ของศาสนา
มิได้ถือว่าเขาเป็นผู้ที่ศรัทธาอย่างแท้จริง หากแต่เขากระทำการต่าง ๆ
ไปตามอารมณ์และความต้องการใฝ่ต่ำของเขาเท่านั้น

ศาสนาอิสลามในความหมายของอัล-กุรอานนั้น
หมายถึง "แนวทางในการดำเนินชีวิต ที่มนุษย์จะปราศจากมันไม่ได้"
ส่วนความแตกต่างระหว่างศาสนากับกฎของสังคมนั้น
คือศาสนาได้ถูกประทานมาจากพระผู้เป็นเจ้า
ส่วนกฎของสังคมเกิดขึ้นจากความคิดของมนุษย์ อีกนัยหนึ่ง ศาสนาอิสลามหมายถึง
การดำเนินของสังคมที่เคารพต่ออัลลอหฺ และเชื่อฟังปฏิบัติตามคำบัญชาของพระองค์

อัลลอฮ์ ทรงตรัสเกี่ยวกับศาสนาอิสลามว่า "แท้จริง ศาสนา ณ อัลลอฮฺ คืออิสลาม
และบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์มิได้ขัดแย้งกัน
นอกจากภายหลังที่ความรู้มาปรากฏแก่พวกเขาเท่านั้น
ทั้งนี้เนื่องจากความอิจฉาริษยาระหว่างพวกเขาเอง
และผู้ใดปฏิเสธต่อบรรดาโองการของอัลลอฮ์แล้วไซร้ แน่นอน
อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงรวดเร็วในการชำระ" (อัลกุรอาน อาลิอิมรอน:19)

[แก้]
ศาสนวินัย นิติศาสตร์และการพิพากษา

วาญิบ
คือหลักปฏิบัติภาคบังคับที่มุกัลลัฟ (มุสลิมผู้อยู่ในศาสนนิติภาวะ) ทุกคน
ต้องปฏิบัติตาม ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามจะต้องถูกลงทัณฑ์ เช่นการปฏิบัติตาม
ฐานบัญญัติของอิสลาม (รุกน) ต่าง ๆ การศึกษาวิทยาการอิสลาม
การทำมาหากินเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว เป็นต้น

ฮะรอม
คือกฏบัญญัติห้ามที่มุกัลลัฟทุกคนต้องละเว้น ผู้ที่ไม่ละเว้นจะต้องถูกลงทัณฑ์

ฮะลาล
คือกฏบัญญัติอนุมัติให้มุกัลลัฟกระทำได้ อันได้แก่ การนึกคิด วาจา
และการกระทำที่ศาสนาได้อนุมัติให้ เช่น
การรับประทานเนื้อปศุสัตว์ที่ได้รับการเชือดอย่างถูกต้อง การค้าขายโดยสุจริตวิธี
การสมรสกับสตรีตามกฏเกณฑ์ที่ได้ระบุไว้ เป็นต้น

มุสตะฮับ
หรือที่เรียกกันติดปากว่า ซุนนะฮฺ (ซุนนะห์, ซุนนัต) คือกฏบัญญัติชักชวนให้มุสลิม
และมุกัลลัฟกระทำ หากไม่ปฏิบัติก็ไม่ได้เป็นการฝ่าฝืนศาสนวินัย
โดยทั่วไปจะเกี่ยวข้องกับหลักจริยธรรม เช่นการใช้น้ำหอม การขริบเล็บให้สั้นเสมอ
การนมาซนอกเหนือการนมาซภาคบังคับ

มักรูฮฺ
คือกฏบัญญัติอนุมัติให้มุกัลลัฟกระทำได้ แต่พึงละเว้น คำว่า มักรูหฺ
ในภาษาอาหรับมีความหมายว่า น่ารังเกียจ โดยทั่วไปจะเกี่ยวข้องกับหลักจริยธรรม
เช่นการรับประทานอาหารที่มีกลิ่นน่ารังเกียจ
การสวมเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ขัดต่อกาลเทศะ เป็นต้น

มุบาฮฺ
คือสิ่งที่กฏบัญญัติไม่ได้ระบุเจาะจง
จึงเป็นความอิสระสำหรับมุกัลลัฟที่จะเลือกกระทำหรือละเว้น เช่นการเลือกพาหนะ
อุปกรณ์เครื่องใช้ หรือ การเล่นกีฬาที่ไม่ขัดต่อบทบัญญัติห้าม

[แก้]
ฐานบัญญัติอิสลาม (รุกุน) ของซุนนีย์

การปฏิญาณตนว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอหฺและมุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอหฺ

ดำรงการละหมาด
วันละ 5 เวลา

จ่ายซะกาต

ถือศีลอดในเดือนรอมะฎอนทุกปี

บำเพ็ญฮัจญ์
หากมีความสามารถ

[แก้]
กฎบัญญัติห้ามในอิสลาม (ฮะรอม)

# การตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ

การแหนงหน่ายต่อความเมตตาของอัลลอฮฺ

การหมดหวังในความเมตตาต่ออัลลอฮฺ

การเชื่อว่าสามารถรอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮฺ

การสังหารชีวิตผู้ไม่มีความผิด

การเนรคุณต่อมารดาและบิดา

การตัดขาดจากญาติพี่น้อง

การกินทรัพย์สินของลูกกำพร้าโดยอธรรม

การกินดอกเบี้ย

การผิดประเวณี

การรักร่วมเพศระหว่างชาย

การใส่ร้ายผู้บริสุทธิ์ว่าทำผิดประเวณีหรือรักร่วมเพศ

การดื่มสุราเมรัยหรือทำการใดที่เกี่ยวข้องกับสุราเมรัย

เล่นการพนัน

การอยู่กับการละเล่นบันเทิง

การฟังหรือขับร้องเพลงและเล่นดนตรี

การพูดเท็จ

การสาบานเท็จ

การเป็นพยานเท็จ

การไม่ยอมให้การหรือเป็นพยาน

การผิดสัญญา

การทำลายไม่รับผิดชอบสิ่งที่ได้รับมอบหมาย

การขโมยลักทรัพย์

การหลอกลวง

การรับประทานอาหาร หรือดื่มเครื่องดื่มที่ได้มาโดยทุจริตวิธี

การไม่ยอมจ่ายหนี้หรือเหนี่ยวรั้งทรัพย์สินของผู้อื่น

การหนีจากสงครามศาสนา

การกลับคืนสู่อวิชชาหลังจากได้เรียนรู้สัจธรรมอิสลามแล้ว

การฝักใฝ่กับผู้อธรรม

การไม่ช่วยเหลือผู้ถูกอธรรม

การเรียนและทำคุณไสย

ความฟุ่มเฟือย

ความเย่อหยิ่งทรนง

การต่อสู้กับศรัทธาชน

รับประทานซากสัตว์ เลือด เนื้อสุกร
และสัตว์ที่ไม่ได้ถูกเชือดตามหลักศาสนา

การละทิ้งการนมาซ (ละหมาด)

การไม่จ่ายซะกาต

การไม่ใยดีต่อการทำฮัจญ์

การละทิ้งกฎบัญญัติศาสนา เช่น การถือศีลอด ญิฮาด
การสั่งทำความดี การห้ามทำความชั่ว

การทำบาปเล็กบาปน้อยจนเป็นกิจวัตร

การนินทากาเล

การยุยงให้ผู้คนแตกแยกกัน]

การวางแผนหลอกลวงผู้อื่น

อิจฉาริษยา

การกักตุนสินค้าจนทำให้ข้าวยากหมากแพง

การตั้งตัวเป็นศัตรูต่อศรัทธาชน

การรักร่วมเพศระหว่างหญิง

การเป็นแมงดาหรือแม่เล้าติดต่อให้แก่โสเภณี
การยินยอมให้ภรรยาและบุตรีผิดประเวณี

การสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง (มีทัศนะว่า น่ารังเกียจ)

การทำการอุตริในศาสนา

การพิพากษาคดีด้วยความฉ้อฉล

การทำสงครามในเดือนต้องห้ามทั้งสี่ คือ ซุลกออิดะฮฺ
ซุลฮิจญะหฺ
มุฮัรรอม
และรอญับ
นอกจากจะเป็นฝ่ายถูกรุกราน

การล่วงละเมิดสิทธิของศรัทธาชนด้วยการล้อเล่น ลบหลู่ ดูหมิ่น
เหยียดหยาม ด่าทอ

การหักห้ามกีดกันผู้อื่นเข้าสู่สัจธรรม

การเนรคุณต่อคุณงามความดีของอัลลอหฺ

การก่อเหตุวุ่นวายในสังคม

การขายอาวุธแก่ที่ก่อความไม่สงบสุข

การใส่ร้ายผู้อื่น

การไม่ให้ความเคารพต่ออัลลอฮฺ

การลบหลู่ดูหมิ่นต่อกะอฺบะฮฺ

การลบหลู่ดูหมิ่นต่อมัสยิด

การที่บุรุษสวมใส่ผ้าไหมและผ้าแพร

การใช้ภาชนะทำด้วยทองคำและเงิน

ด้านสิทธิมนุษยชน (Apostasy in Islam) ในมุมมองของคนไม่ใช่มุสลิม
กฎหมายอิสลามมีการลงโทษที่รุนแรงเกินโทษที่ควรได้รับ โดยการเฆี่ยน ตัดมือ ประหารโดยการขว้างด้วยหิน แขวนคอ ตัดคอ
แต่กระนั้นการที่อิสลามมีบทบัญญัติการลงโทษที่รุนแรงนั้นเนื่องจาก
อิสลามเน้นการป้องกันปัญหามากกว่าการแก้ปัญหา
อีกทั้งบทลงโทษที่รุนแรงส่วนใหญ่จะใช้สำหรับความผิดที่ก่อให้เกิดผลกระทบในระยะยาวหรือไม่ก็ส่งผลต่อคนหมู่มาก
และเป็นความผิดที่มีข้อพิสูจน์ หรือหลักฐานที่ชัดเจน เช่นผู้ที่ถูกขว้างด้วยหิน
คือผู้ที่มีพยาน 4 คนรู้เห็นการร่วมเพศอย่างชัดเจนของผู้ที่แต่งงานแล้ว
จึงเห็นได้ว่าสถิติการก่ออาชญากรรม การหย่าร้าง การทำแท้ง
หรือการแพร่ระบาดของกามโรคต่างๆในประเทศที่บังคับใช้กฎหมายอิสลาม
จะน้อยกว่าประเทศเสรีอย่างเห็นได้ชัด

[แก้]
ข้อโต้แย้งที่เกี่ยวกับบทวิจารณ์เกี่ยวกับอิสลาม
ในมุมมองของอิสลาม

1. อิสลามกับการก่อการร้าย ( Islamic terrorism
)....พื้นที่ที่มีชาวมุสลิมส่วนใหญ่จะมีปัญหาขัดแย้ง มีสงครามเกิดขึ้นบ่อยครั้ง
เป็นเพราะศาสนาสอนให้ใช้ความรุนแรง จากการคลั่งศาสนาของบางกลุ่ม
แต่หากพิจารณาอย่างถ้วนถี่แล้ว เบื้องหลังปัญหาส่วนใหญ่เกิดขึ้นจากการเมือง
ซึ่งในศาสนาอิสลามไม่ได้แยกศาสนาออกจากการเมือง หลายประเทศมีกฎหมายศาสนา
ปัจจัยเสริมที่ทำให้เกิดการก่อการร้ายคือ การล่าอาณานิคมในรูปแบบต่างๆของตะวันตก
การแย่งชิงทรัพยากรโดยเฉพาะน้ำมัน การต้องการแบ่งแยกดินแดนจากการกดขี่ เป็นต้น
ก็มักเป็นกลุ่มคนที่ต้องการที่จะให้กฎหมายศาสนาในการปกครอง
ทั้งมุสลิมที่รับผลประโยชน์ต่างตอบแทนเอง และคู่กรณี โดยอ้างว่า มุสลิมกลุ่มนั้น
กลุ่มนี้เป็นผู้กระทำ
และในส่วนของมุสลิมบางกลุ่มก็ได้อ้างเหตุก่อความรุนแรงว่ามาจากคำสอนของอิสลาม

2. เกี่ยวกับคัมภีร์อัลกุรอ่าน (Criticism of the Qur'an)
กุรอ่านถูกกล่าวหาว่าถูกอ้างว่าไม่ได้แต่งเติม ไม่มีผิดพลาด
แต่กลับมีการขุดค้นพบอัลกุรอ่านฉบับเก่าแก่กว่าที่ใช้ในปัจจุบันที่ประเทศเยเมนชื่อว่า
* Sana'a_manuscripts มุสลิมถือว่าคัมภีร์กุรอาน
เป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ที่มนุษย์ที่พินิจพิเคราะห์อย่างแท้จริงสามารถสัมผัสได้
ในหัวข้อที่กล่าวหาว่าคัมภีร์อัลกุรอ่านอธิบายปรากฏการณ์ด้านดาราศาสตร์และกระบวนการวิทยาศาสตร์
ซึ่งมีการยอมรับและไม่ยอมรับ

3. ด้านสิทธิมนุษยชน (Apostasy in Islam)
อิสลามถูกมองว่าไม่ยุติธรรมในเรื่องสถานภาพของผู้หญิง เช่น การจัดการมรดก
การลงโทษผู้หญิงที่ผิดประเวณีอย่างรุนแรงด้วยการเฆี่ยนตี ประหารชีวิต เป็นต้น
แม้อิสลามไม่ได้ให้อำนาจผู้หญิงมีการตัดสินใจในเรื่องต่างๆได้เท่าผู้ชายในบางเรื่อง
และการแบ่งแยกหญิงชายในแต่ละสถานที่อย่างเป็นสัดเป็นส่วน
อิสลามส่งเสริมให้ผู้ชายทำหน้าที่หลักในการหาเลี้ยงครอบครัว
และผู้หญิงทำหน้าที่หลักในการเลี้ยงดูบุตร และดูแลบ้าน
ในเรืองการศึกษาอิสลามไม่ได้ห้ามไม่ให้ผู้หญิงศึกษาแต่อิสลามกลับส่งเสริมให้ทุกคนศึกษาหาความรู้ตั้งแต่ในเปลจนถึงหลุมฝังศพในทุกสาขาวิชาที่เป็นประโยชน์
โดยเฉพาะความรู้ด้านศาสนา ที่จำเป็นที่จะต้องศึกษาให้รู้และเข้าใจในทุกด้าน
การลงโทษประหารชีวิตพวกรักร่วมเพศ
และผู้ที่ทำประเวณีนอกสมรสสำหรับผู้ที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วนั้น
อิสลามถือเป็นการกระทำที่ชั่วช้าอย่างยิ่งเพราะอิสลามเป็นศาสนาที่ให้มนุษย์ดำรงไว้ซึ่งความเป็นมนุษย์
อิสลามจึงมีมาตรการที่เห็นผลในการหยุดพฤติกรรมที่สร้างความเสื่อมเสียแก่มนุษย์ในวงกว้าง
พฤติกรรมที่สร้างค่านิยมเลียนแบบได้ง่าย และการสำส่อน
ทั้งที่อิสลามเปิดกว้างเรื่องการแต่งงานหลายคนอย่างมีเงื่อนไข แต่ต้องไม่เกิน 4 คน
และต้องสามารถให้ความยุติธรรม และเท่าเทียมกันได้
ซึ่งหาได้ยากยิ่งที่จะมีระบอบที่ยกระดับผู้หญิงให้มีสถานะสูงขึ้นมาได้
เป็นการแก้ปัญหาการกดขี่ทางเพศโดยสัญชาติญาณเพศชาย และค่านิยม
สอดรับกับข้อเท็จจริงทางเพศ
และความเป็นจริงในปัจจุบันที่สัดส่วนทางเพศประชากรเปลี่ยนแปลงไป

[แก้]
หมายเหตุ

ในศาสนาอิสลามนั้นไม่มีคำว่า นิกาย แต่จะใช้คำว่า มัซฮับ
แทน (แปลว่า แนวทาง) ซึ่ง มีอยู่เพียง 4 มัซฮับเท่านั้น
เนื่องจากแนวทางในแต่ละแนวทางไม่ได้แตกต่างกันมากนักและเป็นสิงที่ศาสนะทูตอาจเคยกระทำไว้ทั้งสิ้น
หรือเป็นสิ่งที่มีหลักฐานการรายงาน
แม้จะถูกคัดกรองในภายหลังแล้วว่าความน่าเชื่อถือของผู้รายงานในแต่ละเรื่องมีความน่าเชื่อถือไม่เท่าเทียมกันก็ตาม
..ส่วนนิกายอื่นเช่นชีอะฮ์ หรือ กอดญานีย์
ล้วนถูกปฏิเสธจากผู้สังกัดทั้งสองว่าอีกฝ่ายยังถือว่าเป็นศาสนาอิสลามทั้งสิ้น [1]

[แก้]
อ้างอิง

^
เว็บบอร์ดมรดกอิสลาม

[แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น

ออกจากอิสลาม

อิสรอฟีล.คอม อัลกุรอานคือทางนำเพื่อชีวิต

กฎหมายอิสลามไทย

เว็บไซต์ อ.มูรีด ทิมะเสน

เว็บไซต์ มุสลิมในประเทศไทย

เว็บไซต์ เชค ริฏอ อะหมัด สมะดี (الشيخ رضا أحمد صمدي)

อิสลาม.in.th เพื่อความเข้าใจอิสลาม และมุสลิม

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A1".

หมวดหมู่:
ศาสนาอิสลาม
| ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่
7

หมวดหมู่ที่ซ่อนอยู่:
บทความที่มีลิงก์ไปภาษาอื่นในส่วนเนื้อหา

เครื่องมือส่วนตัว

ล็อกอิน
/ สร้างบัญชีผู้ใช้

เนมสเปซ

บทความ

อภิปราย

สิ่งที่แตกต่าง

ดู

เนื้อหา

แก้ไข

ประวัติ

การกระทำ

สืบค้น

ป้ายบอกทาง

หน้าหลัก

เหตุการณ์ปัจจุบัน

ถามคำถาม

บทความคัดสรร

บทความคุณภาพ

สุ่มบทความ

มีส่วนร่วม

ศาลาประชาคม

ปรับปรุงล่าสุด

เรียนรู้การใช้งาน

ติดต่อวิกิพีเดีย

บริจาคให้วิกิพีเดีย

วิธีใช้

พิมพ์/ส่งออก

สร้างหนังสือ

ดาวน์โหลดในชื่อ PDF

หน้าสำหรับพิมพ์

เครื่องมือ

หน้าที่ลิงก์มา

ปรับปรุงที่เกี่ยวโยง

อัปโหลด

หน้าพิเศษ

ลิงก์ถาวร

อ้างอิงบทความนี้

ภาษาอื่น

Acèh

Afrikaans

Alemannisch

አማርኛ

Aragonés

Ænglisc

العربية

ܐܪܡܝܐ

مصرى

Asturianu

Авар

Azərbaycanca

Башҡорт

Boarisch

Žemaitėška

Bikol Central

Беларуская

Беларуская
(тарашкевіца)

Български

Bislama

Bahasa Banjar

Bamanankan

বাংলা

བོད་ཡིག

Brezhoneg

Bosanski

ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ

Català

Cebuano

Corsu

Qırımtatarca

Česky

Чӑвашла

Cymraeg

Dansk

Deutsch

Zazaki

ދިވެހިބަސް

Ελληνικά

English

Esperanto

Español

Eesti

Euskara

Estremeñu

فارسی

Suomi

Võro

Føroyskt

Français

Arpetan

Furlan

Frysk

Gaeilge

Gàidhlig

Galego

ગુજરાતી

هَوُسَ

Hak-kâ-fa

Hawai`i

עברית

हिन्दी

Fiji Hindi

Hrvatski

Hornjoserbsce

Kreyòl ayisyen

Magyar

Հայերեն

Interlingua

Bahasa Indonesia

Interlingue

Igbo

Ilokano

Ido

Íslenska

Italiano

日本語

Lojban

Basa Jawa

ქართული

Taqbaylit

Kongo

Қазақша

Kalaallisut

ភាសាខ្មែរ

ಕನ್ನಡ

한국어

Къарачай-Малкъар

Kurdî

Kernewek

Кыргызча

Latina

Ladino

Lëtzebuergesch

Лакку

Limburgs

Líguru

Lumbaart

Lingála

Lietuvių

Latviešu

Basa Banyumasan

Македонски

മലയാളം

Монгол

मराठी

Bahasa Melayu

Malti

Mirandés

မြန်မာဘာသာ

مازِرونی

Nāhuatl

Plattdüütsch

Nedersaksisch

नेपाली

नेपाल
भाषा

Nederlands

‪Norsk (nynorsk)‬

‪Norsk (bokmål)‬

Novial

Nouormand

Occitan

Иронау

Papiamentu

Deitsch

Norfuk / Pitkern

Polski

پنجابی

پښتو

Português

Runa Simi

Rumantsch

Română

Armãneashce

Русский

русиньскый
язык

Kinyarwanda

संस्कृत

Саха
тыла

Sardu

Sicilianu

Scots

سنڌي

Sámegiella

Srpskohrvatski / Српскохрватски

සිංහල

Simple English

Slovenčina

Slovenščina

Soomaaliga

Shqip

Српски /
Srpski

Basa Sunda

Svenska

Kiswahili

Ślůnski

தமிழ்

తెలుగు

Тоҷикӣ

Türkmençe

Tagalog

Tok Pisin

Türkçe

Татарча/Tatarça

ئۇيغۇرچە
/ Uyghurche‎

Українська

اردو

O'zbek

Vèneto

Tiếng Việt

West-Vlams

Walon

Winaray

Wolof

吴语

Хальмг

ייִדיש

Yorùbá

中文

文言

Bân-lâm-gú

粵語

หน้านี้แก้ไขล่าสุดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554
เวลา 07:35 น.

อนุญาตให้เผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์
แบบแสดงที่มา-อนุญาตแบบเดียวกัน; เงื่อนไขอื่นอาจใช้ประกอบด้วย โปรดศึกษาเงื่อนไขการใช้งาน
Wikipedia®
เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของมูลนิธิวิกิมีเดีย

ติดต่อเรา

นโยบายความเป็นส่วนตัว

เกี่ยวกับวิกิพีเดีย

ข้อปฏิเสธความรับผิดชอบ